با ورود باتری‌های حالت جامد، آیا شما مایل به خرید یک خودروی برقی هستید؟

چند روز پیش، در مقاله‌ای با عنوان "دولت تأیید کرد که یارانه برای سال آینده تمدید می‌شود—خبر عالی برای خریداران خودرو" که توسط Automotive Commons منتشر شده بود، ذکر شده است که "با تمدید سیاست‌های یارانه‌ای، فروش خودروهای انرژی جدید در سال 2026 ممکن است چندان ناامیدکننده نباشد." با این حال، برخلاف دیدگاه رایج که یارانه‌ها باعث تحریک مصرف می‌شوند، برخی از مصرف‌کنندگان در جهت معکوس حرکت می‌کنند. بسیاری از خوانندگان نظراتی مانند "من خرید یک خودروی برقی را در نظر نخواهم گرفت مگر اینکه با باتری‌های حالت جامد عرضه شود" ابراز کرده‌اند.

در ابتدا، چنین نظراتی ممکن است به عنوان اظهارات غیررسمی رد شده باشند. اما پس از چندین دور نظرسنجی و مصاحبه، مشخص شد که تعداد قابل توجهی از افرادی که خودرو ندارند، در واقع منتظر هستند تا فناوری باتری‌های حالت جامد پیاده‌سازی شود قبل از اینکه به خرید فکر کنند. یکی از مصاحبه‌شوندگان گفت: "من هر روز بیش از 40 کیلومتر رفت و آمد می‌کنم، بنابراین به یک خودرو نیاز دارم. با این حال، پس از سه سال استفاده، دامنه خودروهای برقی کنونی می‌تواند تقریباً 20% کاهش یابد و تعویض باتری می‌تواند تقریباً نصف قیمت یک خودروی جدید هزینه داشته باشد. از آنجایی که نیاز من فوری نیست، ترجیح می‌دهم تا زمانی که فناوری به بلوغ برسد، صبر کنم."

برای این مصرف‌کنندگان، خرید یک خودرو یک نیاز فوری نیست و به تعویق انداختن تصمیم به نظر منطقی می‌رسد. اگرچه دامنه باتری بهبود یافته است، اما اضطراب دامنه همچنان وجود دارد. هنگامی که عملکرد باتری کاهش می‌یابد، مالکان با یک انتخاب دشوار بین هزینه بالای تعویض باتری و ارزش فروش پایین عموماً خودروهای الکتریکی مواجه می‌شوند. علاوه بر این، شایعاتی درباره معرفی باتری‌های حالت جامد در نیمه دوم سال 2025، بسیاری را به اتخاذ رویکرد "صبر و مشاهده" ترغیب کرده است.

در واقع، این "صندوقداران" به تدریج در حال شکل‌گیری یک نیروی بازار قابل توجه هستند—آنها بدون نیاز به خودرو نیستند اما با صبر در انتظار پیشرفت‌های کلیدی فناوری هستند. به عنوان مثال، در سال‌های گذشته، آنها منتظر پیشرفت‌هایی در محدوده خالص الکتریکی بیش از 500 کیلومتر و بهبودهای ایمنی باتری بودند. اخیراً، آنها به افزایش یارانه‌های خرید توجه کرده‌اند. در هر صورت، آنها همیشه دلایلی برای به تعویق انداختن خرید یا انتظار برای بلوغ فناوری‌های جدید پیدا می‌کنند.

و در حال حاضر، تمرکز آنها به طور کامل بر روی باتری‌های حالت جامد است.

امسال، چندین خودروساز به طور مستقیم یا غیرمستقیم زمان‌بندی‌های توسعه و تولید باتری‌های حالت جامد خود را اعلام کرده‌اند. به عنوان مثال، MG، تحت SAIC Motor، در نمایشگاه خودروی گوانگژو در نوامبر اعلام کرد که MG4 با باتری‌های حالت جامد تجهیز خواهد شد. گروه GAC همچنین در نوامبر اعلام کرد که خط تولید آزمایشی اولین باتری‌های تمام حالت جامد با ظرفیت بالا را در چین ساخته است و برنامه‌هایی برای پیاده‌سازی آن‌ها در مدل‌های هایپر تا سال 2026 دارد.

فراتر از خودروسازان، شرکت‌های باتری قدرت مانند Gotion High-Tech نیز پیشرفت‌هایی را گزارش کرده‌اند. این شرکت اعلام کرد که باتری‌های نیمه‌جامد خود توسعه‌داده‌شده‌اش آزمایش‌های واقعی را در چندین مدل خودرو به پایان رسانده و به چگالی انرژی بیش از 300 Wh/kg دست یافته است. خودروهای مجهز به این باتری‌ها می‌توانند دامنه‌ای بیش از 1,000 کیلومتر را به دست آورند و تولید انبوه آن‌ها در طول سال پیش‌بینی می‌شود.

از تحقیقات آزمایشگاهی تا سرمایه‌گذاری تسریع‌شده در صنعت و همچنین حمایت‌های بیشتر از سوی تشویق‌های سیاستی، هر مرحله در توسعه باتری‌های حالت جامد توجه سرمایه‌گذاران، مصرف‌کنندگان و شرکت‌های مرتبط را به خود جلب کرده است. به عنوان مثال، زمانی که شرکت SAIC Motor اعلام کرد که نسل جدید باتری‌های حالت جامد آن در سال 2026 برای تولید انبوه برنامه‌ریزی شده است، قیمت سهام این شرکت افزایش یافت و بخش باتری‌های حالت جامد نیز شاهد افزایش قابل توجهی بود.

این اشتیاق بازار نه تنها ارزش استراتژیک باتری‌های حالت جامد را در انتقال انرژی و ارتقاء صنعت خودروسازی برجسته می‌کند، بلکه مرحله توسعه حیاتی برای این فناوری را نیز نشان می‌دهد. چشم‌اندازها و پتانسیل‌های گسترده آن به طور فزاینده‌ای به یک اجماع هم در درون و هم در خارج از صنعت تبدیل می‌شود.

برای مصرف‌کنندگان، مزایای باتری‌های حالت جامد به چندین نقطه درد خودروهای الکتریکی کنونی پاسخ می‌دهد:

باتری‌های حالت جامد از الکترولیت‌های جامد استفاده می‌کنند و چگالی انرژی آن‌ها دو تا سه برابر بالاتر از باتری‌های مایع کنونی است. این بدان معناست که در همان حجم، دامنه‌های ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتر می‌تواند به دست آید. شرکت‌هایی مانند تویوتا و CATL شکستن این آستانه را به عنوان یک هدف فنی کلیدی تعیین کرده‌اند.

الکترولیت‌های جامد غیرقابل اشتعال هستند و به طور بنیادی خطر فرار حرارتی را از بین می‌برند. آن‌ها حتی در شرایط شدید مانند سوراخ شدن یا فشرده‌سازی پایدار می‌مانند، ویژگی که برای مصرف‌کنندگان آگاه به ایمنی بسیار جذاب است.

باتری‌های حالت جامد ثبات چرخه‌ای برتری را نشان می‌دهند، با داده‌های آزمایشگاهی که نشان می‌دهد عمر آن‌ها دو تا چهار برابر طولانی‌تر از باتری‌های سنتی است. این می‌تواند نیاز به تعویض باتری‌ها در طول عمر یک وسیله نقلیه را کاهش دهد و ارزش فروش مجدد خودروهای الکتریکی دست دوم را افزایش دهد.

با توجه به این مزایا، باتری‌های حالت جامد—حتی قبل از پذیرش انبوه—هم‌اکنون به عنوان یک عامل حیاتی در تسریع پذیرش خودروهای برقی و احتمالاً تغییر شکل صنعت باتری‌های قدرت دیده می‌شوند.

با وجود مزایای آنها، مسیر تجاری‌سازی باتری‌های حالت جامد به هیچ وجه هموار نیست.

در درجه اول، مسئله هزینه است. مواد اصلی برای باتری‌های حالت جامد—به ویژه الکترولیت‌های سولفیدی—بین 60% تا 80% از هزینه‌های کل باتری را تشکیل می‌دهند. تحلیل‌های صنعتی نشان می‌دهد که حتی با تولید انبوه، هزینه‌های اولیه به طور قابل توجهی بالاتر از هزینه‌های باتری‌های لیتیوم-یونی سنتی باقی خواهد ماند. این فشار هزینه ابتدا بر روی تأمین‌کنندگان، سپس بر روی خودروسازان و در نهایت ممکن است به مصرف‌کنندگان منتقل شود، که ممکن است قیمت خودروهای مجهز به باتری‌های حالت جامد را بیش از 30% افزایش دهد.

علاوه بر این، انتقال از آزمایشگاه به تولید شامل غلبه بر موانع فنی قابل توجهی است. رابین زنگ، رئیس CATL، اشاره کرد که بلوغ فناوری باتری‌های تمام جامد در حال حاضر تنها در سطح ۴ از ۹ قرار دارد. چالش‌های کلیدی شامل پایداری مواد الکترولیت جامد، کارایی ضعیف انتقال یون به دلیل تماس ناکافی سطح جامد-جامد و خطر نفوذ دندریت‌های لیتیوم به لایه الکترولیت است. در حالی که راه‌حل‌هایی در محیط‌های آزمایشگاهی وجود دارد، ثبات و قابلیت اطمینان در تولید انبوه هنوز نامشخص است و این موضوع تجاری‌سازی در مقیاس بزرگ را در کوتاه‌مدت غیرعملی می‌سازد.

علاوه بر این، اگرچه باتری‌های حالت جامد به‌طور نظری از شارژ سریع‌تر پشتیبانی می‌کنند، کاربردهای عملی تحت تأثیر عواملی مانند مدیریت حرارتی و امپدانس رابط محدود شده‌اند. محصولات فعلی که به نمایش درآمده‌اند هنوز نتوانسته‌اند مزیت قاطعی در عملکرد شارژ سریع نشان دهند - جنبه‌ای حیاتی از تجربه روزانه کاربر.

با مواجهه با انتظارات مصرف‌کنندگان، خودروسازان در یک معضل قرار دارند. از یک سو، آنها باید فشارهای موجودی برای مدل‌های برقی فعلی را مدیریت کنند، به‌ویژه در بازاری که تمدید یارانه‌ها با تمایل تقسیم‌شده مصرف‌کنندگان برای خرید همزمان است. از سوی دیگر، تولیدکنندگان در حال رقابت برای اعلام نقشه‌های راه باتری‌های حالت جامد هستند تا از عقب‌ماندن در موج بعدی رقابت‌های فناوری جلوگیری کنند. اعلامیه‌های مکرر تولید باتری‌های حالت جامد و نیمه‌جامد توسط خودروسازان بزرگ، انتظارات بازار را افزایش داده و نگرش‌های منتظر و مشاهده‌ای مصرف‌کنندگان را تشدید کرده است. یک insider صنعت اعتراف کرد: "ما می‌دانیم برخی از مصرف‌کنندگان در انتظار باتری‌های حالت جامد هستند، اما استفاده تجاری گسترده حداقل سه تا پنج سال طول خواهد کشید. در این میان، ما باید آنها را از ارزش فناوری‌های فعلی قانع کنیم."

برای "گارسون‌ها"، با این حال، انتظار نیز هزینه‌های خاص خود را دارد - تکامل فناوری هرگز متوقف نمی‌شود. فراتر از باتری‌های حالت جامد، پیشرفت‌های آینده ممکن است شامل باتری‌های لیتیوم-هوا، باتری‌های سدیم-یونی و سایر فناوری‌ها باشد. همیشه در انتظار "چیز بزرگ بعدی" ممکن است به معنای هرگز اتخاذ تصمیم خرید نباشد.

در حال حاضر، به نظر می‌رسد که بازار راه‌حل‌های سازش‌کارانه‌ای را برای کسانی که به یک وسیله نقلیه نیاز دارند اما نمی‌خواهند به طور نامحدود منتظر بمانند، ارائه می‌دهد. باتری‌های نیمه‌جامد به عنوان یک فناوری انتقالی در حال ظهور هستند و مدل‌های اجاره باتری به مصرف‌کنندگان این امکان را می‌دهند که از خطرات کاهش کیفیت و افت ارزش باتری جلوگیری کنند.

در نهایت، تصمیم به خرید یا صبر کردن بستگی به نیازهای فردی دارد. همانطور که برخی از کاربران اینترنت اشاره کرده‌اند، "کسانی که آماده خرید هستند، در هر زمانی خرید خواهند کرد، در حالی که کسانی که انتخاب می‌کنند صبر کنند، ممکن است هرگز ضرر نکنند." هر چه که انتخاب باشد، بازار به سازگاری ادامه خواهد داد و پاسخ‌هایی ارائه خواهد داد.

Please provide the content you would like to have translated into Persian.