هنگامی که یک فناوری مخرب "بازنگری" در کسب‌وکار اصلی شما را اعلام می‌کند، تنها کاری که می‌توانید انجام دهید این است که شرکت‌هایی را که ابزارهای این تغییر را می‌سازند، قبل از رسیدن تحول، خریداری کنید.

 

صنعت جداکننده باتری لیتیومی در حال تجربه یک تحول عظیم است.

 

اخیراً، انجی، رهبر جهانی جداکننده‌های باتری، برنامه خود را برای خرید ژونگکه هوآلیان، تولیدکننده تجهیزات جداکننده فرآیند تر، اعلام کرد. به طرز شگفت‌انگیزی، شرکت هدف سال گذشته زیان‌ده بوده است. در همین حال، خود انجی نیز با دوران سختی روبرو است و در سال ۲۰۲۴ زیان خالص ۵۵۶ میلیون یوان و در سال ۲۰۲۵ زیان مداوم را تجربه کرده است.

 

آیا یک رهبر صنعت زیان‌ده که یک تامین‌کننده تجهیزات بالادستی زیان‌ده دیگر را خریداری می‌کند، شبیه یک بازی ریاضی "دو منفی یک مثبت می‌شود" به نظر می‌رسد، یا اقدامی ناامیدانه برای "حمایت متقابل در میان سختی‌ها"؟

 

داستان بسیار پیچیده‌تر و هیجان‌انگیزتر است. انجی که زمانی یک "قهرمان نامرئی" بود که سالانه ۴ میلیارد یوان از کسب و کار جداکننده باتری لیتیومی خود به دست می‌آورد و سهم خیره‌کننده ۳۰ درصدی از سهم بازار جهانی را در اختیار داشت، اکنون همزمان با دو چالش بزرگ روبرو است: جنگ قیمتی بی‌رحمانه صنعت که در حال حاضر در جریان است، و تهدید مخرب از نقشه راه فناوری آینده - باتری‌های حالت جامد.

 

این تلاش خودنجاتی توسط یک شرکت پیشرو با ارزش بازار بیش از ۱۰۰ میلیارد یوان، نه تنها برای خود شرکت حیاتی است، بلکه بر ابتکار عمل چین در کل زنجیره صنعتی باتری لیتیوم نیز تأثیر می‌گذارد. هر قدمی که برمی‌دارد، یک قمار پرمخاطره است.

 

 

برای درک وضعیت دشوار ان‌جی، ابتدا باید عظمت گذشته آن را درک کنیم.

 

باتری لیتیومی مانند ساندویچ است: کاتد و آند دو برش نان هستند، الکترولیت بین آن‌ها خامه است و جداکننده کاغذ عایقی است که از تماس مستقیم کاتد و آند جلوگیری می‌کند، در غیر این صورت باعث اتصال کوتاه می‌شود. این غشای کوچک دارای موانع فنی بسیار بالایی است - اندازه منافذ، ضخامت و استحکام آن مستقیماً ایمنی و طول عمر باتری را تعیین می‌کند.

 

انجی در این بخش "کاغذی" در سطح جهانی بی‌رقیب بود. لیست مشتریان آن شبیه "چه کسی کیست" در صنعت باتری لیتیوم است: CATL، BYD، EVE Energy، CALB و غیره.

 

تقریباً تمام تولیدکنندگان باتری‌های سطح بالا، اِن‌جی (Enjie) را به عنوان تامین‌کننده خود می‌شناسند. در اوج صنعت در سال ۲۰۲۲، این شرکت درآمدی معادل ۱۲.۵۹ میلیارد یوان، سودی خالص بیش از ۴ میلیارد یوان و حاشیه سود ناخالصی را ثبت کرد که زمانی نزدیک به ۵۰٪ بود - این امر آن را به یک گاو شیرده واقعی تبدیل کرده است.

 

با این حال، سودهای کلان، انبوهی از رقبا را جذب کرد. با توجه به رونق بخش انرژی‌های نو در سال‌های اخیر، سرمایه از تمام اقشار به بازار جداکننده‌ها سرازیر شد و منجر به گسترش شدید ظرفیت تولید گردید. هنگامی که رشد عرضه بسیار بیشتر از تقاضای پایین‌دستی شد، جنگ قیمتی بی‌رحمانه‌ای درگرفت.

 

داده‌ها این "بهمن" را آشکار می‌کنند: قیمت غشاهای پایه فرآیند تر ۹ میکرومتری رایج از چندین یوان در هر متر مربع در اوج خود به حدود ۰.۸ یوان در هر متر مربع در نیمه دوم سال ۲۰۲۵ سقوط کرد و به طرز خطرناکی به خط هزینه صنعت نزدیک شد.

 

پیامدهای این سقوط قیمت مستقیماً در صورت‌های مالی ان‌جی منعکس شده است:

 

 

ان‌جی که زمانی «پادشاه سود» بود، اکنون در باتلاق رشد درآمد راکد، سود کاهشی و حتی زیان فرو رفته است. این صنعت از یک اقیانوس آبی مبتنی بر فناوری به یک اقیانوس قرمز رقابتی تبدیل شده است که تحت سلطه رقابت قیمتی است.

 

 

در مواجهه با زیان‌های گسترده در صنعت، اولین اقدام ان‌جی ادغام عمودی است — خرید تأمین‌کننده تجهیزات بالادستی ژونگکه هوآلیان.

 

منطق پشت این اقدام روشن است: از آنجایی که کنترلی بر قیمت محصولات پایین‌دستی خود (جداکننده‌ها) ندارد، سود را با در دست گرفتن کنترل خط حیات تجهیزات تولید، در بالادست جستجو خواهد کرد.

 

پیشینه ژونگکه هوآلیان چیست؟

 

این یکی از معدود شرکت‌های داخلی است که قادر به توسعه مستقل خطوط تولید کامل جداکننده به روش تر است و بیش از یک دهه انباشت فنی دارد. خرید آن به این معنی است که انتظار می‌رود انجی یک زنجیره یکپارچه شامل تحقیق و توسعه تجهیزات و تولید جداکننده بسازد.

 

مزایای بالقوه این "معامله ظاهراً زیان‌ده" عبارتند از:

 

 

مدیریت انجی امیدهای زیادی دارد که این ادغام به طور موثر هزینه‌های عملیاتی را کاهش داده و سودآوری را به مسیر خود بازگرداند. در اصل، این یک نبرد برای بقا است - نبردی که به دنبال کارایی از طریق مدیریت بهتر و سود از طریق ادغام زنجیره صنعتی است.

 

 

با این حال، در مقایسه با جنگ قیمتی چرخه‌ای صنعت، سایه بزرگتر و کشنده‌تری بر ان‌جی سنگینی می‌کند - باتری تمام جامد که به عنوان شکل نهایی باتری‌های نسل بعدی معرفی شده است.

 

هسته مشکل، بی‌رحمانه و سرراست است: از نظر تئوری، باتری‌های تمام جامد نیازی به جداکننده ندارند.

 

تصور کنید سال‌ها صرف ساختن موقعیت غالب به عنوان بزرگترین تامین‌کننده فتیله شمع در جهان کرده‌اید - فقط برای اینکه لامپ اختراع شود. این چالش وجودی بلندمدت ان‌جی است. در سال ۲۰۲۴، ۸۱.۲ درصد از درآمد شرکت از جداکننده‌های باتری لیتیومی حاصل شد. اگر این کسب‌وکار مختل شود، فاجعه‌بار خواهد بود.

 

پس، این "شمشیر داموکلس" چه زمانی فرود خواهد آمد؟ نیاز به یک تحلیل منطقی است:

 

اجماع فعلی صنعت به یک انتقال تدریجی اشاره دارد: باتری‌های مایع → باتری‌های نیمه‌جامد → باتری‌های تمام‌جامد. باتری‌های نیمه‌جامد همچنان به جداکننده‌ها نیاز دارند و این امر یک "پنجره فرار" ارزشمند را برای ان‌جی فراهم می‌کند. علاوه بر این، صنعت به طور کلی موافق است که تجاری‌سازی در مقیاس بزرگ و کم‌هزینه باتری‌های تمام‌جامد 5 تا 10 سال دیگر یا حتی بیشتر طول خواهد کشید.

 

این مستحکم‌ترین سپر ان‌جی است. در حال حاضر، هزینه مواد اولیه اصلی بهترین الکترولیت‌های جامد سولفیدی بیش از صد برابر الکترولیت‌های مایع است. هزینه کلی باتری‌های تمام‌جامد به طور قابل توجهی بالا است، به این معنی که آنها برای مدت طولانی فقط در حوزه‌های فوق‌العاده پیشرفته مانند هوافضا و اکتشافات اعماق دریا مورد استفاده قرار خواهند گرفت و قادر به تکان دادن بازار اصلی باتری‌های قدرت و باتری‌های ذخیره انرژی نخواهند بود.

 

اما این بدان معنا نیست که ان‌جی می‌تواند با خیال راحت بنشیند. هنگامی که موج تغییرات تکنولوژیکی آغاز شود، دیگر قابل بازگشت نیست. این شرکت باید در این پنجره محدود، یک راه نجات دوم پیدا کند.

 

 

ان‌جی بیکار ننشسته است. استراتژی پاسخگویی آن به وضوح در جهت سرمایه‌گذاری تحقیق و توسعه منعکس شده است.

 

حتی در میان زیان‌های سال ۲۰۲۴، هزینه‌های تحقیق و توسعه این شرکت به مبلغ قابل توجه ۶۶۳ میلیون یوان رسید و همچنان در حال افزایش است. این پول به کجا می‌رود؟ پاسخ مستقیماً به آینده اشاره دارد:

 

 

این بدان معناست که انجی در حال تلاش برای یک تحول هویتی پرخطر است: تکامل از یک تامین کننده جداکننده در عصر باتری مایع به یک ارائه دهنده مواد اصلی (الکترولیت‌های جامد) در عصر باتری حالت جامد.

 

این مسیری پر از خار است. مسیرهای فنی و فرآیندهای تولید الکترولیت‌های جامد کاملاً با جداکننده‌ها متفاوت است و معادل ساختن یک کسب و کار کاملاً جدید و به همان اندازه رقابتی بر روی عملیات موجود است.

 

از دیدگاه یان شی، وضعیت دشوار ان‌جی نمونه‌ای از چالش‌هایی است که بسیاری از تولیدکنندگان برجسته چینی با آن روبرو هستند؛ تولیدکنندگانی که با تسلط بر یک حوزه فنی خاص به شهرت رسیده‌اند. آن‌ها سودهای کلانی از پیشرفت‌های فناورانه کسب کرده‌اند، اما در برابر «حملات دقیق» ناشی از تغییر مسیرهای فنی نیز آسیب‌پذیرتر هستند.

 

استراتژی خودنجاتی آن‌ها ترکیبی از دفاع کوتاه‌مدت و حمله بلندمدت است:

 

 

این قمار پرمخاطره، ریسک‌های قابل توجهی را به همراه دارد:

 

 

ارزش‌گذاری فعلی بازار از انجی ترکیبی پیچیده از تخفیف و حق بیمه است: تخفیف برای جنگ قیمتی بی‌رحمانه و صورت‌های مالی زیان‌ده در حال حاضر؛ و حق بیمه برای سهم پیشرو جهانی بازار و جاه‌طلبی آن برای "بازپس‌گیری تاج و تخت" در عصر باتری‌های حالت جامد.

 

خرید یک تامین‌کننده تجهیزات زیان‌ده، نه برای ادغام مالی ساده، بلکه برای ایجاد سنگرهای عمیق‌تر برای بقا است. سرمایه‌گذاری عظیم آن در آینده نامشخص الکترولیت‌های جامد، نه تعقیب کلمات پرطمطراق، بلکه خرید بلیط بالقوه به قاره‌ای جدید برای پایداری بلندمدت است.

 

تاج "پادشاه جداکننده" از قبل ترک خورده است. انجی با اقدامات خود روشن کرده است که تمایلی به صرفاً پادشاه دوران قدیم بودن ندارد - بلکه آرزوی یکی از بنیانگذاران دوران جدید را دارد.